Postępowanie spadkowe w 2026 roku: jak przebiega, kto dziedziczy i ile kosztuje

Úmrtí a právní záležitosti


Postępowanie spadkowe 2026 – jak przebiega, kto dziedziczy i ile kosztuje

Spis treści:

  1. Czym jest postępowanie spadkowe?
  2. Jak rozpoczyna się sprawa spadkowa i kto ją prowadzi?
  3. Jak przebiega postępowanie spadkowe krok po kroku?
  4. Co wchodzi do spadku?
  5. Kto dziedziczy według ustawy?
  6. Co przygotować do sądu lub notariusza?
  7. Długi spadkowe i odpowiedzialność spadkobierców
  8. Ile kosztuje postępowanie spadkowe?
  9. Czy płaci się podatek od spadku?
  10. Odrzucenie, przyjęcie i zrzeczenie się dziedziczenia
  11. Jak długo trwa postępowanie spadkowe?
  12. Postępowanie spadkowe bez majątku
  13. Co jeśli kolejny majątek pojawi się później?
  14. Najczęstsze praktyczne pytania

Aktualizacja: lipiec 2026

Postępowanie spadkowe to proces, który pozwala formalnie potwierdzić, kto dziedziczy po zmarłej osobie i w jakiej części. W jego ramach ustala się spadkobierców, majątek, długi oraz to, czy zmarły pozostawił testament.

W Polsce spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, ale w praktyce spadkobiercy często muszą uzyskać dokument potwierdzający ich prawa. Może to być postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku albo akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony u notariusza.

Czym jest postępowanie spadkowe?

Postępowanie spadkowe służy do uporządkowania spraw po zmarłym, którego w prawie określa się jako spadkodawcę. Spadek obejmuje prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które nie wygasły z chwilą jego śmierci.

W sprawie spadkowej ustala się przede wszystkim:

  • kto może dziedziczyć po spadkodawcy,
  • czy zmarły pozostawił testament, zapis windykacyjny lub inne ważne oświadczenie,
  • jaki majątek wchodzi do spadku,
  • jakie długi pozostawił spadkodawca,
  • czy majątek był objęty wspólnością majątkową małżeńską,
  • czy spadkobiercy przyjmują spadek, odrzucają go lub chcą działu spadku,
  • komu i w jakim udziale przysługuje spadek.

W Polsce można dziedziczyć na podstawie testamentu albo ustawy. Jeżeli testament obejmuje tylko część majątku lub jest nieważny, pozostała część spadku może zostać rozdzielona według zasad dziedziczenia ustawowego.

Jak rozpoczyna się sprawa spadkowa i kto ją prowadzi?

W Polsce formalna sprawa spadkowa zazwyczaj nie zaczyna się automatycznie po śmierci. Spadkobiercy sami decydują, czy potrzebują potwierdzenia praw do spadku i wybierają jedną z dwóch głównych dróg.

Pierwszą możliwością jest sądowe stwierdzenie nabycia spadku. Wniosek składa się do sądu rejonowego, czyli sądu spadku. Co do zasady właściwy jest sąd ostatniego miejsca zwykłego pobytu spadkodawcy.

Drugą możliwością jest akt poświadczenia dziedziczenia u notariusza. Jest to zwykle szybsza droga, ale wymaga udziału i zgodnych oświadczeń wszystkich osób zainteresowanych, czyli osób, które mogą wchodzić w rachubę jako spadkobiercy ustawowi lub testamentowi, a także zapisobierców windykacyjnych. Nie zawsze wszyscy muszą stawić się jednocześnie w jednej kancelarii – przepisy pozwalają sporządzić projekt protokołu dziedziczenia i potwierdzić jego treść także przed innym notariuszem. Notariusz odmówi sporządzenia aktu, jeśli istnieje spór lub wątpliwości dotyczące spadkobierców, ich udziałów albo testamentu.

Jeśli spadkobiercy są zgodni, mają wszystkie dokumenty i nie ma wątpliwości co do kręgu dziedziczenia, notariusz może załatwić sprawę nawet podczas jednej wizyty. Jeśli występuje konflikt, nieznani spadkobiercy, wątpliwy testament lub brak zgody, sprawę zwykle trzeba skierować do sądu.

Jak przebiega postępowanie spadkowe krok po kroku?

1. Uzyskanie aktu zgonu

Po śmierci bliskiej osoby potrzebny jest odpis aktu zgonu. Jest on podstawowym dokumentem wymaganym zarówno w sądzie, jak i u notariusza. Potwierdza śmierć spadkodawcy i pozwala rozpocząć formalne czynności spadkowe.

2. Ustalenie spadkobierców

Następnie trzeba ustalić, kto może dziedziczyć. Chodzi o małżonka, dzieci, wnuki, rodziców, rodzeństwo i inne osoby, które mogą wchodzić w rachubę zgodnie z ustawą albo testamentem.

Jeśli istnieje testament, należy go przedstawić w sądzie lub u notariusza. Testament może zmienić ustawowy porządek dziedziczenia, ale nie zawsze wyklucza roszczenia najbliższych osób, na przykład o zachowek.

3. Wybór drogi: sąd albo notariusz

Jeśli spadkobiercy są zgodni i mogą stawić się u notariusza, często wybiera się akt poświadczenia dziedziczenia. Jeśli występuje spór, brak zgody, nieobecność części osób lub wątpliwości co do testamentu, konieczne może być postępowanie sądowe.

4. Złożenie wniosku lub wizyta u notariusza

W sądzie składa się wniosek o stwierdzenie nabycia spadku. Należy wskazać uczestników postępowania, dane spadkodawcy, podstawę dziedziczenia i dołączyć potrzebne dokumenty.

U notariusza sporządza się protokół dziedziczenia, a następnie akt poświadczenia dziedziczenia. Po zarejestrowaniu w Rejestrze Spadkowym akt poświadczenia dziedziczenia ma skutki prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.

5. Ustalenie majątku i długów

Do sprawy spadkowej warto przygotować informacje o nieruchomościach, rachunkach bankowych, pojazdach, udziałach w firmach, inwestycjach, pożyczkach, kredytach i innych zobowiązaniach zmarłego.

Samo stwierdzenie nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdza, kto dziedziczy i w jakich udziałach. Nie zawsze oznacza jeszcze fizyczny podział konkretnych rzeczy między spadkobierców.

6. Przyjęcie lub odrzucenie spadku

Spadkobierca może spadek przyjąć wprost, przyjąć z dobrodziejstwem inwentarza albo odrzucić. Na złożenie oświadczenia ma co do zasady 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o tytule swojego powołania do spadku.

Jeżeli w tym terminie nie złoży żadnego oświadczenia, spadek zostaje przyjęty z dobrodziejstwem inwentarza, czyli z ograniczeniem odpowiedzialności za długi do wartości aktywów spadku.

7. Potwierdzenie praw do spadku

W sądzie końcowym dokumentem jest postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku. U notariusza jest nim zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia.

Dopiero z takim dokumentem spadkobiercy mogą zwykle skutecznie załatwiać sprawy w bankach, księgach wieczystych, urzędach, u ubezpieczycieli lub w innych instytucjach.

8. Dział spadku

Jeśli spadkobierców jest kilku, często potrzebny jest jeszcze dział spadku. To osobny etap, w którym ustala się, kto otrzyma konkretną nieruchomość, pieniądze, samochód lub inne składniki majątku.

Dział spadku może nastąpić umownie, na przykład u notariusza, albo sądownie. Umowny dział jest możliwy tylko wtedy, gdy spadkobiercy są zgodni.

Co wchodzi do spadku?

Do spadku wchodzą prawa i obowiązki majątkowe spadkodawcy, które nie wygasły z chwilą jego śmierci.

Może to być na przykład:

  • dom, mieszkanie, działka lub udział w nieruchomości,
  • pieniądze w gotówce i na rachunkach bankowych,
  • samochód, motocykl i inne rzeczy ruchome,
  • akcje, obligacje, fundusze inwestycyjne i inne inwestycje,
  • udziały w spółkach,
  • wierzytelności wobec innych osób,
  • prawa majątkowe, które mogą być dziedziczone,
  • kredyty, pożyczki, zaległości czynszowe, podatkowe lub inne długi.

Majątek wspólny małżonków

Jeżeli zmarły pozostawał w małżeństwie i obowiązywała wspólność majątkowa, do spadku nie wchodzi automatycznie cały majątek wspólny małżonków.

Najpierw trzeba ustalić, jaka część majątku należy do żyjącego małżonka, a jaka część wchodzi do spadku. Dopiero ta druga część podlega dziedziczeniu między spadkobierców.

Nie zawsze można więc prosto powiedzieć, że małżonek dziedziczy połowę każdej rzeczy. Najpierw rozlicza się udział w majątku wspólnym, a dopiero później dziedziczenie po zmarłym.

Kto dziedziczy według ustawy?

Dziedziczenie ustawowe ma zastosowanie wtedy, gdy zmarły nie zostawił ważnego testamentu albo testament nie obejmuje całego majątku.

Polskie prawo określa kolejność dziedziczenia w kilku grupach:

  • Dzieci i małżonek: w pierwszej kolejności dziedziczą dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek. Dziedziczą w częściach równych, ale udział małżonka nie może być mniejszy niż jedna czwarta całości spadku.
  • Małżonek i rodzice: jeśli zmarły nie miał dzieci ani dalszych zstępnych, do spadku powołani są małżonek i rodzice spadkodawcy.
  • Rodzice, rodzeństwo i zstępni rodzeństwa: jeśli nie ma małżonka ani zstępnych, dziedziczą rodzice. W określonych przypadkach udział zmarłego rodzica może przypaść rodzeństwu spadkodawcy lub dzieciom rodzeństwa.
  • Dziadkowie, ich dzieci i wnuki: jeśli brak bliższych spadkobierców, dziedziczą dziadkowie spadkodawcy w częściach równych. Jeżeli któreś z dziadków nie dożyło otwarcia spadku, jego udział przypada jego dzieciom w częściach równych. Jeżeli dziecko tego dziadka również nie dożyło otwarcia spadku, jego udział przypada jego dzieciom. W braku dzieci i wnuków zmarłego dziadka jego udział przypada pozostałym dziadkom w częściach równych.
  • Pasierbowie: w dalszej kolejności mogą dziedziczyć dzieci małżonka spadkodawcy, jeśli spełnione są warunki przewidziane w ustawie.
  • Gmina albo Skarb Państwa: jeśli nie ma żadnych spadkobierców ustawowych ani testamentowych, spadek przypada gminie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, a w niektórych przypadkach Skarbowi Państwa.

Podrobną kolejność dziedziczenia można opisać osobno w artykule Kto dziedziczy według ustawy w Polsce.

Partner lub partnerka bez ślubu nie dziedziczy w Polsce automatycznie na takich samych zasadach jak małżonek. Jeśli zmarły chce zabezpieczyć osobę, z którą pozostaje w nieformalnym związku, powinien rozważyć testament lub inne rozwiązania prawne.

Zachowek

W Polsce ważną rolę odgrywa zachowek. Jest to roszczenie pieniężne przysługujące najbliższym osobom, które byłyby powołane do spadku z ustawy, ale zostały pominięte lub otrzymały mniej, niż przewiduje prawo.

Do zachowku mogą być uprawnieni przede wszystkim zstępni, małżonek oraz rodzice spadkodawcy, jeśli dziedziczyliby z ustawy. Wysokość zachowku zależy od sytuacji konkretnej osoby. Co do zasady wynosi połowę wartości udziału spadkowego, a w przypadku małoletnich lub osób trwale niezdolnych do pracy może wynosić dwie trzecie tego udziału.

Testament nie zawsze oznacza więc, że najbliższa rodzina nie będzie mogła dochodzić żadnych roszczeń.

Co przygotować do sądu lub notariusza?

Konkretny wykaz dokumentów zależy od wybranej drogi i rodzaju sprawy. Najczęściej warto przygotować:

  • odpis aktu zgonu spadkodawcy,
  • odpisy aktów urodzenia spadkobierców,
  • odpisy aktów małżeństwa osób, które zmieniły nazwisko,
  • testament, jeśli został sporządzony,
  • dane wszystkich możliwych spadkobierców,
  • dokumenty dotyczące nieruchomości, na przykład numer księgi wieczystej,
  • informacje o rachunkach bankowych, lokatach, inwestycjach i polisach,
  • dowód rejestracyjny pojazdu, jeśli samochód wchodzi do spadku,
  • dokumenty dotyczące udziałów w spółkach lub działalności gospodarczej,
  • umowy kredytowe, pożyczki, wezwania do zapłaty i inne dokumenty dotyczące długów,
  • rachunki lub faktury związane z pogrzebem,
  • informacje o majątku lub spadkobiercach za granicą.

Nie zawsze trzeba mieć wszystkie dokumenty od razu. Ważne jest jednak, aby nie ukrywać znanych długów, majątku ani osób, które mogą mieć prawo do spadku.

Długi spadkowe i odpowiedzialność spadkobierców

Spadek może obejmować nie tylko majątek, ale również długi. Mogą to być kredyty, pożyczki, zaległości czynszowe, rachunki, zobowiązania podatkowe lub inne należności.

Spadkobierca ma trzy podstawowe możliwości:

  • przyjąć spadek wprost – wtedy odpowiada za długi bez ograniczenia,
  • przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza – wtedy odpowiedzialność za długi jest ograniczona do wartości aktywów spadku,
  • odrzucić spadek – wtedy traktuje się go tak, jakby nie dożył otwarcia spadku.

Jeżeli spadkobierca nie złoży żadnego oświadczenia w terminie 6 miesięcy, spadek zostaje przyjęty z dobrodziejstwem inwentarza. To ogranicza odpowiedzialność za długi, ale nie oznacza, że sprawę można całkowicie zignorować.

Przy niejasnych długach warto rozważyć sporządzenie wykazu inwentarza albo spisu inwentarza. Pomaga to określić, jakie aktywa i zobowiązania wchodzą do spadku.

Ile kosztuje postępowanie spadkowe?

Koszt zależy od tego, czy sprawa jest prowadzona w sądzie, czy u notariusza, oraz czy chodzi wyłącznie o potwierdzenie nabycia spadku, czy także o dział spadku i przeniesienie konkretnych składników majątku.

Koszty w sądzie

W 2026 roku opłata sądowa od wniosku o stwierdzenie nabycia spadku wynosi zasadniczo 100 zł. Do tego dochodzi opłata za wpis do Rejestru Spadkowego w wysokości 5 zł.

Jeżeli sąd ma dodatkowo odebrać od spadkobiercy oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku, pobierana jest odrębna opłata w wysokości 100 zł za każde takie oświadczenie.

Jeżeli później potrzebny jest sądowy dział spadku, opłaty są wyższe:

  • 500 zł – wniosek o dział spadku,
  • 300 zł – wniosek o dział spadku ze zgodnym projektem podziału,
  • 1000 zł – dział spadku połączony ze zniesieniem współwłasności,
  • 600 zł – dział spadku połączony ze zniesieniem współwłasności, jeśli zawiera zgodny projekt.

Dodatkowo mogą pojawić się koszty odpisów dokumentów, opinii biegłego, tłumaczeń, pełnomocnika lub doręczeń.

Koszty u notariusza

Akt poświadczenia dziedziczenia u notariusza jest często szybszy, ale wiąże się z taksą notarialną, podatkiem VAT, kosztami wypisów oraz opłatą za wpis do Rejestru Spadkowego.

Podstawowe maksymalne stawki taksy notarialnej wynoszą:

  • 100 zł – za sporządzenie protokołu dziedziczenia,
  • 50 zł – za sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia ustawowego lub testamentowego,
  • 100 zł – za akt poświadczenia dziedziczenia testamentowego obejmującego zapis windykacyjny,
  • 50 zł – za odebranie od jednej osoby oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku, jeśli jest ono potrzebne,
  • 50 zł – za protokół otwarcia i ogłoszenia testamentu,
  • 6 zł za każdą rozpoczętą stronę – za wypis, odpis lub wyciąg z dokumentu,
  • 5 zł – za wpis do Rejestru Spadkowego.

Do wynagrodzenia notariusza i kosztu wypisów dolicza się podatek VAT według obowiązującej stawki. Podane kwoty są stawkami maksymalnymi, dlatego kancelaria może ustalić niższe wynagrodzenie. Ostateczny koszt zależy między innymi od liczby spadkobierców, liczby wypisów, istnienia testamentu oraz konieczności odebrania dodatkowych oświadczeń.

Jeśli u notariusza ma być również dokonany dział spadku, zwłaszcza obejmujący nieruchomość, koszt może być znacznie wyższy i zależy od wartości dzielonego majątku.

Kto płaci koszty?

W praktyce koszty najczęściej ponosi osoba składająca wniosek albo spadkobiercy według ustaleń między sobą. Przy dziale spadku sposób ponoszenia kosztów może zależeć od przebiegu sprawy, stanowiska uczestników i decyzji sądu.

Czy płaci się podatek od spadku?

W Polsce istnieje podatek od spadków i darowizn. Nie oznacza to jednak, że każda osoba dziedzicząca automatycznie zapłaci podatek.

Najbliższa rodzina może skorzystać z całkowitego zwolnienia z podatku, jeśli spełni warunki ustawowe. Dotyczy to między innymi małżonka, dzieci, wnuków, rodziców, dziadków, pasierba, rodzeństwa, ojczyma i macochy.

Aby skorzystać ze zwolnienia, trzeba co do zasady zgłosić nabycie spadku na formularzu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku albo od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia.

Najbliższa rodzina należąca do tak zwanej grupy „0” może skorzystać z całkowitego zwolnienia z podatku niezależnie od wartości spadku, pod warunkiem spełnienia ustawowych warunków, w tym terminowego złożenia formularza SD-Z2. Zgłoszenia SD-Z2 nie trzeba składać, jeżeli łączna wartość nabyć od tej samej osoby lub po tej samej osobie w ciągu 5 lat, doliczona do wartości ostatniego nabycia, nie przekracza 36 120 zł.

Osoby spoza najbliższej rodziny mogą podlegać opodatkowaniu według grup podatkowych i aktualnych kwot wolnych. Jeśli spadek ma większą wartość, obejmuje nieruchomości, firmę albo majątek za granicą, warto skonsultować się z doradcą podatkowym lub urzędem skarbowym.

Podatek od spadku to nie to samo co późniejszy podatek przy sprzedaży odziedziczonego majątku. Przy sprzedaży nieruchomości mogą mieć znaczenie osobne zasady podatku dochodowego.

Odrzucenie, przyjęcie i zrzeczenie się dziedziczenia

W sprawach spadkowych łatwo pomylić kilka podobnych pojęć. Warto je rozróżniać, bo każde oznacza coś innego.

Odrzucenie spadku

Spadkobierca może odrzucić spadek. Oświadczenie składa się przed sądem albo notariuszem.

Termin wynosi zasadniczo 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o swoim powołaniu do spadku. Po skutecznym odrzuceniu spadku traktuje się go tak, jakby nie dożył otwarcia spadku.

To ważne zwłaszcza przy zadłużonym spadku. Jeśli rodzic odrzuci spadek, w jego miejsce mogą zostać powołane jego dzieci. Od listopada 2023 roku zgoda sądu opiekuńczego nie jest wymagana we wszystkich przypadkach. Jeżeli małoletnie dziecko zostaje powołane do spadku wskutek wcześniejszego odrzucenia spadku przez rodzica i są spełnione pozostałe warunki ustawowe, rodzice mogą złożyć oświadczenie w jego imieniu bez wcześniejszego zezwolenia sądu. W innych sytuacjach zgoda sądu może być nadal konieczna, dlatego konkretny przypadek warto niezwłocznie skonsultować z notariuszem lub sądem.

Przyjęcie spadku

Spadek można przyjąć wprost albo z dobrodziejstwem inwentarza. Przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza ogranicza odpowiedzialność za długi do wartości aktywów spadku.

Brak oświadczenia w terminie 6 miesięcy oznacza obecnie przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza.

Zrzeczenie się dziedziczenia

Zrzeczenie się dziedziczenia to coś innego niż odrzucenie spadku. Następuje jeszcze za życia przyszłego spadkodawcy i wymaga umowy zawartej w formie aktu notarialnego między przyszłym spadkodawcą a przyszłym spadkobiercą.

Dział spadku i umowa między spadkobiercami

Po potwierdzeniu praw do spadku spadkobiercy mogą umówić się, jak podzielą konkretne składniki majątku. Jeśli w skład spadku wchodzi nieruchomość, umowny dział spadku wymaga aktu notarialnego.

Jak długo trwa postępowanie spadkowe?

Czas trwania zależy od wybranej drogi i stopnia skomplikowania sprawy. U notariusza prosta i zgodna sprawa może zostać załatwiona bardzo szybko, czasem nawet podczas jednej wizyty.

Postępowanie sądowe zwykle trwa dłużej. Może potrwać kilka miesięcy, a w przypadku sporów, testamentu, wielu uczestników, braków w dokumentach lub majątku za granicą nawet znacznie dłużej.

Na czas trwania sprawy wpływa szczególnie:

  • liczba spadkobierców,
  • dostępność dokumentów stanu cywilnego,
  • istnienie testamentu,
  • zgoda lub konflikt między spadkobiercami,
  • majątek za granicą,
  • nieznani spadkobiercy,
  • konieczność opinii biegłego,
  • potrzeba działu spadku lub rozliczeń między spadkobiercami.

Sprawę można przyspieszyć przez przygotowanie kompletnych dokumentów, ustalenie wszystkich spadkobierców i szybkie reagowanie na wezwania sądu lub notariusza.

Postępowanie spadkowe bez majątku

Jeśli zmarły nie zostawił żadnego majątku, rodzina często nie wszczyna sprawy o stwierdzenie nabycia spadku, chyba że potrzebuje dokumentu do konkretnego celu.

Brak majątku nie oznacza jednak automatycznie, że nie ma żadnego ryzyka. Jeśli zmarły mógł pozostawić długi, trzeba pilnować terminu 6 miesięcy na ewentualne odrzucenie spadku.

W przypadku zadłużonego spadku warto jak najszybciej zebrać informacje o zobowiązaniach i skonsultować się z notariuszem, prawnikiem albo sądem. Szczególną ostrożność należy zachować, jeśli do dziedziczenia mogą dojść małoletnie dzieci.

Co jeśli kolejny majątek pojawi się później?

Jeśli po uzyskaniu postanowienia sądu albo aktu poświadczenia dziedziczenia okaże się, że istnieje dodatkowy majątek, nie zawsze trzeba od początku prowadzić całe postępowanie.

Dokument potwierdzający nabycie spadku co do zasady wskazuje, kto jest spadkobiercą i w jakim udziale. Może więc posłużyć także do załatwienia spraw związanych z później odnalezionym składnikiem majątku.

Dodatkowo może być potrzebny:

  • dział spadku obejmujący nowo odnaleziony majątek,
  • wpis w księdze wieczystej,
  • kontakt z bankiem lub inną instytucją,
  • aktualizacja wykazu albo spisu inwentarza,
  • dodatkowe rozliczenie między spadkobiercami,
  • konsultacja podatkowa, jeśli majątek wymaga zgłoszenia.

Może chodzić na przykład o zapomniane konto bankowe, udział w nieruchomości, papiery wartościowe, wierzytelność, udział w spółce albo majątek znajdujący się za granicą.

Najczęstsze praktyczne pytania

Czy sprawa spadkowa w Polsce zaczyna się automatycznie?

Samo dziedziczenie następuje z chwilą śmierci spadkodawcy, ale formalne potwierdzenie praw do spadku zwykle trzeba uzyskać samodzielnie – w sądzie albo u notariusza.

Czy można wybrać notariusza?

Tak, przy akcie poświadczenia dziedziczenia spadkobiercy mogą wybrać notariusza. Warunkiem jest jednak brak sporu i udział wszystkich wymaganych osób.

Czy zawsze trzeba iść do sądu?

Nie. Jeśli sprawa jest zgodna i kompletna, można skorzystać z aktu poświadczenia dziedziczenia u notariusza. Sąd będzie potrzebny zwłaszcza przy sporze, niejasnościach, braku zgody albo gdy notariusz nie może sporządzić aktu.

Czy można wypłacić pieniądze z konta zmarłego?

Bank zwykle wymaga dokumentu potwierdzającego prawa do spadku, czyli postanowienia sądu albo aktu poświadczenia dziedziczenia. Wyjątkiem mogą być szczególne dyspozycje na wypadek śmierci lub inne sytuacje przewidziane przez prawo bankowe.

Czy spadkobiercy dziedziczą długi?

Tak, długi mogą wchodzić do spadku. Obecnie brak oświadczenia w terminie oznacza przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza, czyli z ograniczeniem odpowiedzialności do wartości aktywów spadku.

Czy spadek może przypaść państwu?

Tak. Jeśli nie ma małżonka, krewnych, pasierbów ani spadkobierców testamentowych, spadek przypada gminie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy. Jeśli tego miejsca nie da się ustalić albo znajdowało się za granicą, spadek może przypaść Skarbowi Państwa.

Postępowanie spadkowe w Polsce może być proste, jeśli spadkobiercy są zgodni i mają wszystkie dokumenty. Najważniejsze jest ustalenie, czy istnieje testament, kto dziedziczy, czy spadek obejmuje długi oraz czy trzeba złożyć oświadczenie o odrzuceniu spadku lub zgłoszenie podatkowe SD-Z2. W razie wątpliwości warto skontaktować się z notariuszem, sądem albo doradcą podatkowym.

Dostępne od 9:30 do 16:00.
info@weburny.pl